Zoals aangekondigd vertrokken we dinsdag (geloof ik… dat geeft het echte vakantiegevoel: geen idee hebben welke dag van de week het is) richting het zuiden. Het is een behoorlijke rit, waarin uiteindelijk Sneeuwwitje op de laptop nodig is om het plezierig uit te zitten. Het regent de hele weg, zodat even stoppen en buiten uitrazen er niet in zit. Maar, het is de moeite waard: net ten zuiden van Lyon wordt het droog en warm, lekker warm. De camping waar we terecht komen ligt erg mooi, maar we (vooral Dieuwke) missen het zwembad, dat pas half juni open gaat. Daarom rijden we donderdag door 
de Provence in. We vinden een prima camping, met een mooie speeltuin direct naast de camper, en … met een geweldig zwembad! De omgeving is erg mooi en we hebben hier uitzicht op de Mont Ventoux. We maken een lekkere fietstocht op de mountainbikes. Het is wel duidelijk dat de lengte van de fietstochten niet beperkt wordt door het uithoudingsvermogen van de fietsers, maar door dat van de achteropzitters; Tijmen heeft het op het laatst helemaal gehad en wil slapen. Maar, als we na vier uur terugkeren op de camping en Dieuwke wil zwemmen, vertikt meneer het om te slapen. Hij wil mee naar het zwembad!
Er is op de camping een aantal (Nederlandse) vriendjes en vriendinnetje voor Dieuwke,
die hun meivakantie hier doorbrengen. Wellicht blijven we uiteindelijk nog één of twee nachten langer. Daarna moeten we weg, want ook de Fransen hebben vrij met Hemelvaart en dan loopt het hier vol.
Hoe de plannen verder zijn, laten we vooral afhangen van het weer. Voorlopig lijkt dat hier in de Provence prima te zijn. En eigenlijk zien we geen reden om ons oorspronkelijke plan (Noord-Spanje) uit te voeren. We vermaken ons in deze streek en nog een stukje zuidelijker voorlopig nog prima. We kunnen ons nu de verhalen helemaal voorstellen van andere camperaars die bij vertrek ambities hebben richting Spanje of Italië en uiteindelijk eigenlijk iedere keer dichter bij huis uitkomen.
de Provence in. We vinden een prima camping, met een mooie speeltuin direct naast de camper, en … met een geweldig zwembad! De omgeving is erg mooi en we hebben hier uitzicht op de Mont Ventoux. We maken een lekkere fietstocht op de mountainbikes. Het is wel duidelijk dat de lengte van de fietstochten niet beperkt wordt door het uithoudingsvermogen van de fietsers, maar door dat van de achteropzitters; Tijmen heeft het op het laatst helemaal gehad en wil slapen. Maar, als we na vier uur terugkeren op de camping en Dieuwke wil zwemmen, vertikt meneer het om te slapen. Hij wil mee naar het zwembad!Er is op de camping een aantal (Nederlandse) vriendjes en vriendinnetje voor Dieuwke,
die hun meivakantie hier doorbrengen. Wellicht blijven we uiteindelijk nog één of twee nachten langer. Daarna moeten we weg, want ook de Fransen hebben vrij met Hemelvaart en dan loopt het hier vol.Hoe de plannen verder zijn, laten we vooral afhangen van het weer. Voorlopig lijkt dat hier in de Provence prima te zijn. En eigenlijk zien we geen reden om ons oorspronkelijke plan (Noord-Spanje) uit te voeren. We vermaken ons in deze streek en nog een stukje zuidelijker voorlopig nog prima. We kunnen ons nu de verhalen helemaal voorstellen van andere camperaars die bij vertrek ambities hebben richting Spanje of Italië en uiteindelijk eigenlijk iedere keer dichter bij huis uitkomen.
4 opmerkingen:
Tjonge, inderdaad het betere vakantiegevoel. Ik weet soms ook wel eens niet welke dag ik iets heb gedaan, maar dat heet dan verdringing, geloof ik.
Volg jullie verhalen op de voet, dus blijf vooral schrijven!
Heel veel plezier op jullie verdere tocht, waar die ook heen mag gaan.
JAAH! dat is inderdaad het echte vakantie-gevoel; als je niet meer precies weet welke dag het is . Dat hebben jullie, het weer in aanmerking genomen, nog vrij snel weten te bereiken. En dan nu : kindjes in het zwembad, en zelf regelmatig even erbij, en s'avonds een wijntje, en helemaal loskomen van dit aardse bestaan......
Heerlijk en nog veel van dit moois gewenst.
BTW, hoe is dat; fietsen op wegen die (naar mijn persoonlijke beleving) eigenlijk voornamelijk omhoog gaan en soms even afdalen ?
Veel plezier en voel die persoonlijke accu's maar opladen.
Marcel
Leuk om te lezen dat er zo met ons wordt meegeleefd, dat maakt het een stuk draaglijker :-)
Het fietsen de bult op gaat best goed (een beetje hardloop-conditie is best fijn). Af en toe even afstappen, omdat het met kindjes achterop niet fijn is om op de pedalen te staan. Gelukkig hebben we goede mountainbikes en zijn hier veel mooie kleine weggetjes met nauwelijks verkeer. De afdaling is eigenlijk nog het ergst, kramp in je handen van de remmen (nee, niet de voorrem...). Maar dat vinden de kinderen natuurlijk juist het leukst! Die roepen 'harder, harder!' terwijl ze hard tegen onze ruggen aanduwen, in de hoop dat het dan nog een beetje sneller gaat...
Au revoir,
de familie.
oooooooo, wat een verschrikkelijk leven hebben jullie daar (lees: ik ben jalours!).
Leuk dat jullie de tocht zo beschrijven, dat ga ik zeker bijhouden. Geniet ervan!
Veel groetjes, Jolanda
Een reactie posten