De Gorge du Verdon

We vertrekken op tijd weer van de camping (half elf vinden wij op tijd). De camping ligt aan het begin van de Gorge du Verdon, zodat we direct linksaf de kloof in draaien. Het is een toeristisch cliché van jewelste, maar dat is niet voor niets: de Gorge is overdonderend mooi. Zeker nu er nog weinig ander verkeer is kun je in je eigen tempo rijden, om alles goed te kunnen zien. Soms is de kloof zo smal dat een verkeersbord aangeeft verplicht te toeteren voordat je de onoverzichtelijke bocht neemt. Standaard is een dergelijke bocht uitgerust met een scherpe rotspunt, die als een blikopener klaarligt om een arme camper om te bouwen tot cabriolet. De ene keer rijden we naast de rivier, het volgende moment slingert die ver in de diepte. De rotswanden zijn adembenemend en herinneren ons aan studententijden, toen we regelmatig in Zuid-Frankrijk gingen klimmen. We zien nu echter niemand tegen de wanden geplakt en vragen ons af waar het eldorado voor klimmers in de Verdon is.

Langzaam wordt het drukker op de weg, maar we hadden erger verwacht op de zaterdag na hemelvaart. Er zijn vooral veel motoren en campers. Wel komen we twee keer indrukwekkende gendarmes tegen, zelfs opzichtig zwaarbewapend, maar wellicht is dat de gewoonte hier. Ach, en wie weet is de terrorismedreiging in de wereld buiten die van ons wel heel erg toegenomen. Nee, we hebben al tijden geen nieuws meer gehoord of gelezen; ook een typisch vakantieverschijnsel.

Lac Ste Croix, een bijna kunstmatig blauw meer, markeert het einde van de kloof. Dieuwke kan nog even water voelen; uitsluitend pootje badend, want het water is koud.

Hoog boven de Verdon

We zitten nog steeds op dezelfde camping. Morgen vertrekken we en dan proberen we het Franse 'kamperen bij de boer' uit. Dat betekent dat je met je camper op het terrein van een (wijn)boer mag staan voor één nacht, maar dan moet je wel volledig zelfvoorzienend zijn, dus geen toiletten, douches, stroom, en laat staan een zwembad. Wellicht is het meer op weg ernaar toe nog geschikt om te pootje-baden, zodat Dieuwke in ieder geval nog wat water voelt. Het plan is om zondagmiddag op een camping aan de kust te zitten; en dan vooral maar hopen dat het niet te druk is.

Vanmorgen hebben we een mooie fietstocht gemaakt, de Gorge du Verdon in. Bij een strakblauwe lucht is het stevig doortrappen omhoog (okay, en twee keer lopen voor Windy met Tijmen achterop). De smalle asfaltweg gaat na een tijdje over in iets onverhards, met grind en steeds grotere keien. Lang leve de noppen-banden. Maar het is de moeite waard. Een prachtig uitzicht op de Gorge, met ver in de diepte de Verdon en de weg die er omheen slingert. Zelfs Dieuwke merkte op dat ze het wel heel erg mooi vond en hier wil gaan wonen. De zitjes achterop hebben ingebouwde vering, dus bergaf zit Dieuwke joelend achterop als we van kei naar kei stuiteren. Het kan haar niet hard genoeg gaan. Terug op de camping is het zo warm dat we besluiten direct na de lunch het zwembad in te duiken. Tot grote vreugde van de 'jeugd'. Vooral Dieuwke krijgt echt geen genoeg van het water. Morgen 'nemen' we de Gorge met de camper, maar dan in zijn geheel. Gezien de voorpret van vandaag zal dat een mooie rit worden. Op naar de Cote d'Azur.

Provençaals genieten

Gisteren zijn we vertrokken uit Vinsobres, richting de Verdon. Het is wel even moeilijk voor Dieuwke om afscheid te nemen van de vriendjes van de camping, wat haar ook weer herinnert aan de kindjes in de buurt en op school, die ze toch ook wel mist. Gelukkig is ze er ook snel weer overheen en verheugt ze zich op weer een nieuwe camping. Zonder erover na te denken weet ze dat dit onze zevende camping gat worden. Wijzelf hebben daar het plakboek voor nodig. Afgelopen maandag kregen we een paar enorme hoosbuien met onweer over ons heen, wat een prima gelegenheid bood om ons plakboek weer eens bij te werken. Zo houden we enigszins het overzicht van waar we geweest zijn.

De weg naar de Verdon is prachtig. Op de kaart lijkt het een ‘grote’ weg, de eerste categorie na de snelweg. Het blijkt een goed berijdbare weg, die zich door het prachtige landschap kronkelt, maar allesbehalve ‘groot’. Ook Tomtom vergist zich in de snelheid. Die is hier dan wel maximaal 90, maar de kruissnelheid ligt zeker niet hoger dan 60. We zijn dus wat langer onderweg dan we van tevoren dachten. Gelukkig vinden de kinders het ook mooi om een beetje om zich heen te kijken in de camper. Tijmen is onze wichelroede; hij is een kei in water spotten. Geregeld klinkt het van achteren ‘pakuh’, waar wij intussen de vertaling ‘water’ van kennen. En inderdaad is er dan altijd ergens een riviertje of een meertje te zien.

De camping aan het begin van de Gorges du Verdon is weer erg mooi. Met zwemgelegenheid, want dat is voor dochterlief voorlopig even een voorwaarde. Het zwembad ziet er aanlokkelijk uit, maar het is net niet warm genoeg om lekker te zwemmen. Nee, dat is geen klacht. Ik begrijp intussen wel dat we heel wat meer ellende moeten hebben om het thuisfront medelijden met ons te laten hebben :-) Er is ook helemaal geen reden voor medelijden: op dit moment zit ik (Windy) buiten met mijn laptop op schoot te tikken. Tijmen ligt een lekker middagdutje te doen (waarschijnlijk verstuur ik dit bericht vanavond pas) en Peter leest voor over Assepoester, terwijl Dieuwke ademloos luistert. Ons tempo is echt verlaagd tot vakantietempo. Dieuwke en Tijmen slapen prima in de camper en houden dat ’s ochtends vol tot half negen. Ik heb mijn boek van ruim 800 blz al half uit (gelukkig is er een uitgebreide bibliotheek mee). De eerste 2 weken waren de kinders nog wel eens opstandig en dwars. Waarschijnlijk begrijpen we elkaar steeds beter, want het gaat nu hartstikke goed. Vooral Dieuwke gedraagt zich voorbeeldig! Natuurlijk zijn Peter en ik ook wat relaxter dan in het begin, dus er ‘moet’ ook niet zoveel en het kan allemaal in een wat rustiger tempo. Behalve natuurlijk als we op het punt staan om naar het zwembad of de speeltuin te gaan, dan gaat het Dieuwke nooit snel genoeg.

We twijfelen nog wat we verder zullen doen. Onze plannen waren gericht op de Middellandse Zee. Maar, van verschillende mensen hebben we al gehoord dat het met Hemelvaart en Pinksteren aan de kust helemaal volloopt met toeristen van verschillende nationaliteiten. We merken nu al dat het een stuk drukker wordt dan we tot nu toe hebben meegemaakt. Maar dat is ook niet zo raar, tot nu toe was het overal bijna uitgestorven. Eigenlijk is het wel gezellig dat het wat drukker wordt. We kunnen de kust natuurlijk gewoon uitproberen. Als het niet bevalt, zijn we zo het binnenland weer in en gaan we na Pinksteren nog even een paar dagen. Want inderdaad: veel kan, niets moet!

Bovenstaande is vanmiddag allemaal al geschreven. Toen Tijmen wakker was, zijn we nog even op de fiets naar het dorp geweest. Dieuwke kwam op het goede idee om in een restaurant te gaan eten. Niet verkeerd: op een gezellig Frans dorpsplein met statige platanen rond een fontein met geheel volgens het cliché jeu-de-boules spelende oude mannetjes (Tijmen rende er al erg enthousiast op af, ‘bal, bal’ roepend), op een terras, met lekkere rosé, in het avondzonnetje een hapje eten. De kinderen gedroegen zich voorbeeldig. We hebben er ruim twee uur gezeten en ook de kinderen hebben zich prima vermaakt.

Droog en warm!

Zoals aangekondigd vertrokken we dinsdag (geloof ik… dat geeft het echte vakantiegevoel: geen idee hebben welke dag van de week het is) richting het zuiden. Het is een behoorlijke rit, waarin uiteindelijk Sneeuwwitje op de laptop nodig is om het plezierig uit te zitten. Het regent de hele weg, zodat even stoppen en buiten uitrazen er niet in zit. Maar, het is de moeite waard: net ten zuiden van Lyon wordt het droog en warm, lekker warm. De camping waar we terecht komen ligt erg mooi, maar we (vooral Dieuwke) missen het zwembad, dat pas half juni open gaat. Daarom rijden we donderdag door de Provence in. We vinden een prima camping, met een mooie speeltuin direct naast de camper, en … met een geweldig zwembad! De omgeving is erg mooi en we hebben hier uitzicht op de Mont Ventoux. We maken een lekkere fietstocht op de mountainbikes. Het is wel duidelijk dat de lengte van de fietstochten niet beperkt wordt door het uithoudingsvermogen van de fietsers, maar door dat van de achteropzitters; Tijmen heeft het op het laatst helemaal gehad en wil slapen. Maar, als we na vier uur terugkeren op de camping en Dieuwke wil zwemmen, vertikt meneer het om te slapen. Hij wil mee naar het zwembad!

Er is op de camping een aantal (Nederlandse) vriendjes en vriendinnetje voor Dieuwke, die hun meivakantie hier doorbrengen. Wellicht blijven we uiteindelijk nog één of twee nachten langer. Daarna moeten we weg, want ook de Fransen hebben vrij met Hemelvaart en dan loopt het hier vol.

Hoe de plannen verder zijn, laten we vooral afhangen van het weer. Voorlopig lijkt dat hier in de Provence prima te zijn. En eigenlijk zien we geen reden om ons oorspronkelijke plan (Noord-Spanje) uit te voeren. We vermaken ons in deze streek en nog een stukje zuidelijker voorlopig nog prima. We kunnen ons nu de verhalen helemaal voorstellen van andere camperaars die bij vertrek ambities hebben richting Spanje of Italië en uiteindelijk eigenlijk iedere keer dichter bij huis uitkomen.

Nat en koud...

Via een tussenstop in zuid-Belgie zijn we gisteren in de Vogezen aangekomen.

Mooie omgeving, maar niet echt omstandigheden om ervan te genieten: nattig en koud. Morgen staat dus op de planning om op tijd te vertrekken en door te rijden naar het mooie weer. Of we het in één keer halen is de vraag, maar de voorlopige bestemming is de Provence.

Ik zit nu in een hoekje op de receptie van de camping te typen en word aangezien als personeel: ik werd aangesproken door campinggasten in rap Frans, waaruit ik nog net kon opmaken dat ze televisie wilden kijken. Even hulpeloos kijken naar de mevrouw aan de andere kant van de balie was voldoende om de vergissing duidelijk te maken.

... en nou kon ik met hekje end zorgen dat het onderschrift vanuit de mail niet terecht zou komen in de weblog, maar hoe krijg ik uit dat Franse toetsenbord nou een hekje? Volgende keer maar verwijderen, als we bij de weblog zelf kunnen...

---

Dit Deze mail is verzonden via web.nl Web.nl Mail

Eindelijk op ‘weg’

Volgens planning zijn we zondagmiddag (29 april) vertrokken. Uiteraard duren de laatste dingen altijd net iets langer dan verwacht, maar het was nog middag toen we weg reden. Veldhoven was daarmee een haalbare etappe voor het donker werd. Achteraf is het een goed plan gebleken daar eerst naartoe te gaan. We zijn nog een paar keer thuis geweest: het huis moest nog poetsvrouw-klaar; overtollige kussens, onhandig om mee te nemen, zijn terug gegaan; en, dvd-encodeersoftware bleek te ontbreken op de laptop. 3 Maanden zonder Doornroosje, Sneeuwwitje, Bob de Bouwer en de rest was toch niet helemaal denkbaar, want stel dat het nog eens slechter weer wordt.

We hebben op Peters verjaardag (gisteren) afscheid genomen van de camping in Veldhoven en van opa en oma Hoevelaken. Onze reis is toen echt begonnen, richting Zuid-Limburg. Toch blijft het een stukje buitenland in Nederland, erg mooi!De camper blijkt het prima te doen bij het rijden ‘in de bergen’. Helaas blijkt Tomtom niet ideaal als je rekening moet houden met een maximale hoogte van 3,4 m, wat we na onze ervaringen van gisteren toch maar opgemeten hebben. Tot 3 keer moesten we keren omdat een bord ons waarschuwde voor een doorrijhoogte van max. 2.9, 3.1 en 3.6 (die laatste had achteraf gekund, maar dat wisten we toen nog niet). Niet gedacht zo blij te kunnen zijn een tegemoetkomende vrachtwagen te zien, die net onder de spoorbrug is doorgekomen.

Het plan is morgen weer verder te rijden, richting Vogezen.

De eerste etappe is duidelijk

Opa en oma Hoevelaken komen de laatste dagen voor ons vertrek in Veldhoven op de camping staan. Zo is er tijd om afscheid te nemen en hebben we onze handen vrij om de laatste voorbereidingen te doen. Dieuwke en Tijmen vermaken zich wel met opa en oma, en andersom. En, we hebben besloten onze reis bij hun op de camping te beginnen en kamperen 2 nachten mee in Veldhoven. Daarmee is onze vertrekdatum nu ook definitief: zondag 29 april is het zo ver!